Witajcie kochani ,cieszę sie że ,mogę przeczytać wasze opinie.Też mam raka piersi złośliwego jestem po mastektomii(amputacji)przeszłam osiem cykli chemi w tym cztery tzw. czerwone,zniosłam je super(bez wymiotów)radioterapie i17 cykli Herceptyny co trzy tygodnie właśnie skończyłam.Na koniec otrzymałam tabletki ,które mam przyjmowć przez 5lat.Czuje sie dobrze,żyje pełnią życia powiem więcej,żyję ciekawiej,intensywniej,więcej rzeczy mnie cieszy,mam ogromny dystans do tego co mnie otacza.Zupełnie się nie przejmuję bzdurami,postanowiłam ,robić co lubie,co chce i kiedy chce.Jestem na emeryturze ,mam czwórkę wnucząt,patrze jak rosną,jak stają się mądrzejsze no i oczywiście mój "konik"pies ...owcz.niem .długowłosy moje oczko w głowie,spacery szkolenia ,wystawy(na każdej medal)dzięi niemu mam możliwość poznawania wielu ludzi tak samo zakręconych jak ja,uwielbiam to,bo to mi daje ogromnego pałera, to cudowne uczucie.

samo małżenstwo to jak choroba naszczescie uleczalna

Rak szyjki-zlosliwy.Operacja w 1992 r.Po operacji naswietlania kobaltem..potem tzw "założenia".MIalam udane malzenstwo. Rozpadlo sie jednak i nie ze wzgledu na sex.To nie mialo nic do rzeczy.Lekarz operujacy spisal sie na 5+! Po usunieciu macicy ktos,kto nie wiem o tym...podczas stosunku nie jest w stanie sie zorientowac w czym rzecz.Powiem najwazniejsza rzecz!!!...najwazniejsza jest psychika!! Ja dostalam wypis ze szpitala...ROKOWANIA WĄTPLIWE,,,A ŻYJE JUZ 17 LAT !.. bez komplikacji.Wiem,ze kobiety ze wsi (leżące w klinice) byly opuszczane przez męzów po operacjach "kobiecych".Niestety...mamy średniowiecze :-( Jak sobie same nie damy rady...to nikt nam nie pomoże.trzeba byc optymistą,Pozdrawiam wszystkie kobiety!!!

Jestem wdową od 23 lat.W tym czasie skończyłam studia.Pracowałam i wychowałam samotnie 2 dzieci.Żadnych stresów, nikt nie ubliża, nie rozlicza.Niczego mi nie było brak. Dlaczego miałabym być narażona na dolegliwości rakowe.To bzdurne i niedorzeczne !.

wycięciu guza 18 cm średnicy , 6 cykli chemii i 30 lamp . a w zeszłym roku guz tylko wielkości jajka ale za to rozerwanie się jelit i ropne zapalenie otrzewnej i stomia . Jakoś żyję . Dzieki żonie .

mój tato umarł na raka płuc.....był w związku małżeńskim cudownym,mama była z nim cały czas,do samego końca.My też byłyśmy-córki,nie pomogło.Łzy cisną mi się na oczy,choroba jest chorobą,nie zmyślajcie!!!!!

dobre małżeństwo- bo toksyczne na pewno nie.......

zona ma raka macicy, piersi, a konczy siw to amputacja piersi, wycieciem macicy to wtedy taki maz opuszcza zone, bo 1. nie jest kobieta ma wycieta piers, macice 2. on chce miec dzieci a zona dzieci mu nie moze dac i nie jest dla niego juz "kobieta". ile takich kobiet nie dosc,z e musi wlaczyc z choroba, to zostaja same w tej chorbie, bez meza.

tylko bzykanie nas leczy...

Moja mama przeżyła w związku małżeńskim ponad pięćdziesiąt sześć lat mogę więc napisać,że był to związek bardzo trwały. Niestety nie był lekarstwem na raka.Mama od zdiagnozowania choroby przeżyła dwa i pół roku.Tata został wdowcem i tu się zgadzam z artykułem bo przeżył mamę zaledwie o pięć miesięcy.